In Memoriam



arno segers 1955-2019

Beste Francine, kinderen, kleinkinderen, familie, vrienden en kennissen.

 

Men zegt wel eens dat vreugde en verdriet heel dicht bij elkaar liggen. Voor ons als vereniging is dat ook zo . Wanneer ik mijn agenda opensla, lees ik op vandaag, donderdag 24 januari om 19u30  “nieuwjaarsreceptie van Heemkundige Kring Wotra”. Dus op dit zelfde moment dat ik hier een tekst lees, zou Arno nu eigenlijk een toespraak houden voor een 25-tal leden, sympathisanten en genodigden van onze vereniging. Maar het mocht niet zijn. Vreugde! ...maar in plaats daarvan nu ..verdriet, diep verdriet !

 In begin 2014 nam Arno de leiding van onze heemkring ter harte. Eerst nog als ad interim-voorzitter en na het overlijden van Jaak Nelissen werd Arno door ons allemaal verkozen tot voorzitter van de heemkundige kring Wotra Neeroeteren. Toen wisten we dat onze vereniging in goede handen was. Hij had een duidelijke visie hoe de vereniging eruit moest zien. En met zijn, en begrijp me niet verkeerd, militaire ingesteldheid  van correctheid, doorzetting, inzicht, leiding en ook zijn enorme kennis van zijn geliefd Neeroeteren, wist hij op 5 jaar tijd er een bloeiende en goedwerkende vereniging van te maken. In 2014 schreven wij geschiedenis met de realisatie we ons fotoboek ‘Wie het vreger waas’! Dat jaar hebben we veel mensen een prachtig kerstcadeau kunnen bezorgen.

 

In 2015 werd verder gewerkt aan deze ingeslagen weg, de weg die Arno voor ons had uitgestippeld. Een greep uit onze activiteiten: deelname aan de KWB- tentoonstelling en Vlaamse erfgoeddag, wandeling met gids in den Tés, lezing door Frans Medaer over de eerste wereldoorlog. Een voorzitter met de ‘schép’ in de hand, vormde het beeld bij het opgravingswerk naar de onderdelen van het neergestorte vliegtuig uit WO II, de Vickers Wellington BJ876.

 

Maar de grootste en waardevolste verandering voor onze vereniging was de realisatie van ons nieuw logo. Arno bracht de ingrediënten aan die verwerkt moesten worden in ons logo en het resultaat is ondertussen bij iedereen gekend. Dat jaar werd op 7 september onze  veelbekeken website online geplaatst. Ook de covers van ons jaarboek werden geüpdatet naar een hedendaags niveau.  Maar dat jaar moesten we ook afscheid nemen van ons geliefd bestuurslid Rik Vanholen.

 

In 2016 werd er met ons team onder de leiding van Arno verder aan de uitstraling van onze vereniging gewerkt. KWB, erfgoeddag, een 'ode aan mijn dorp'  van pater Knevels en een verdere uitgave van ons jaarboek werden gerealiseerd. Ondertussen werd ons lokaal in het Cultureel Centrum op dinsdag en donderdag steeds door Arno bemand en zorgde hij er steeds voor dat er altijd een aanspreekpunt was voor onze bezoekers.

 

In 2017 werd onder Arno’s  impuls de dialectwerkgroep  ‘platte kal van Nerotere’ onder de vleugels van onze vereniging opgenomen en nam hij actief deel aan hun bijeenkomsten. De KWB en erfgoeddag zijn ondertussen vaste agendapunten op ons programma. Het toppunt in 2017 was de huldiging van onze ereleden in de vorm van een academische zitting. Het scenario werd volledig door Arno uitgestippeld en de viering werd een super geslaagde activiteit.
Zeker ook voor onze oudste inwoner van Neeroeteren,
  de ondertussen bijna 105-jarige Neer Mussen, die inging op de uitnodiging om deel te nemen aan deze geslaagde avond. Ons zoveelste jaarboek werd weer door Arno samengesteld tot een goed geïllustreerd geheel.

 

2018 startte met een nieuwjaarsdrink, ook iets wat Arno als voorzitter voor zijn rekening nam. Ondertussen zijn we een vereniging geworden die terecht fier mag zijn op de gerealiseerde activiteiten. We zijn een echte waarde geworden in het culturele leven van ons dorp Neeroeteren. De verkoop van ons 17de jaarboek is momenteel nog bezig, maar ook deze uitgave mag nu reeds als geslaagd beschouwd worden. Al die tijd was Arno de grote kracht achter ieder van ons, hij zorgde ervoor orde te krijgen in ons lokaal en op vergaderingen. Hij was tevens onze vertegenwoordiger op tal van andere evenementen en vergaderingen. Wat Arno thuis achter zijn PC nog allemaal verwezenlijkt heeft, is voor onze vereniging zo waardevol en van onschatbare waarde voor ons nageslacht. Arno gaf ons nog na zijn overlijden een seintje. Deze week kregen we van Francine het guldenboek van WOTRA overhandigd, een boek wat hij in zijn laatste levensweek nog heeft samengevat, maar dat hij zelf nooit in zijn handen heeft kunnen houden.
Voor dit alles hebben wij Arno , samen met Francine, vorige maand nog in de bloemetjes gezet om onze waardering
  te kennen te geven voor zijn jarenlange inzet voor WOTRA.
Wij maakten Arno ERE-Voorzitter van WOTRA
  en als er één iemand dit verdient dan is dit zeker  Arno. Met heel veel waardering en respect  als ‘mens en voorzitter’ wil het volledige bestuur Arno bedanken voor zijn inzet.

En weet beste Francine dat jullie als gezin, maar ook wij als vereniging, hem ontzettend hard zullen missen. Hij heeft een plaats in jullie hart en op de schouw zal zijn foto altijd blijven staan. Maar ook in ons lokaal zal zijn beeltenis
en gedachtegoed een prominente plaats blijven innemen.


 

 

RIK VANHOLEN

Er zijn figuren, die lang nadat ze heengingen toch onafscheidelijk verbonden blijven met de gemeenschap waarin ze leefden, omdat ze een grote impact hadden en als zodanig onuitwisbare sporen nalieten. Een dergelijk figuur was Rik Vanholen, die op 27 april 2015 thuis zachtjes is heengegaan. Niet alleen als gemotiveerd heemkundig bestuurslid en vakkundige boekbinder werd hij geprezen, maar ook en vooral werd hij gewaardeerd als mens.